Nükhet Duru, Türk pop müziğinin en kıymetli isimlerinden lakin bunun egosuyla yaşamıyor, etrafına sevinç ve güç saçıyor. Üzerinde bronz cildini daha da ön plana çıkaran sarı, pırıl pırıl bir pantolon ve gömlek var. Son görüşmemizin üzerinden yaklaşık 5 ay geçti, bir epey kilo da vermiş. Ona hayran hayran bakarken soru sormak bazen güç olsa da başlıyoruz muhabbete…
◊ Mükemmel bir Mabel Matiz müziği ‘Aklım Seferde’ ile geldiniz. Mabel’le yollarınız nasıl kesişti?
Mabel’le yollarımız o daha Mabel olmadan kesişmişti. Sonra da çok emek verdi, çalıştı, kendini inşa etti. ‘Hikayesi Var’ albümümde de bir müzikte düet yaptık, daha da yakınlaştık. Çok nazik, stüdyoya sevgilisine geliyor üzere bembeyaz çiçeklerle gelirdi. Çok keyifli olurdum. Sonra orta ara konuşup görüştük. Bir gün “Herkese müzik yaptın, bir bana yapmadın” dedim, “Cesaret edemedim” dedi. “Et et, sen bana da bir müzik yap” dedim. Evvel bir müzik yolladı, hoştu lakin beş gün sonra aradı ve “Sen ona dokunma, ben seni hayal ederek farklı bir şey çıkardım, onu gönderiyorum” dedi. Sanki ne geliyor diye panikledim, biraz erotik bir müzik çıktı, kimi cümleleri nasıl söylerim diye düşünürken Mabel “Söylersin şekerim” dedi. Dinledikçe de alıştım.
◊ Nasıl erotik kelamlar?
Şarkıda mesela “Soyunup yatmadan ateşim geçer mi” diyor.
◊ Sizin şöyle soyunup yattığınız oldu mu?
İnşallah, Allah söyletti (gülüyor).
◊ Müziğiniz hem sizin şeklinize yakın hem de yeni bir sound var. Kilo da vermişsiniz. Menajer değiştirmişsiniz. Yeni bir Nükhet mi geliyor?
İnsanlar bana uzun müddettir, ‘yıllara meydan okuyan’ falan diyor. Buna çok gülüyorum. Dünyadaki hiçbir canlı yıllara meydan okuyamaz. Fakat kendini geliştirir, vakte ayak uydurmayı başarır. Daima yeninin peşinden koşarsan yaş alsan bile taze kalır ve varlık gösterirsin. Ben de daima değişimden, denemekten korkmadım.
◊ Siz daima popülersiniz. Vakitsiz kalmanın sırrı da bu anlattıklarınız olsa gerek…
Kısa müddette yok olanlar ya da kâfi etkiyi yaratamayanlar kendilerine yatırım yapmayanlar oluyor. Vuslatı, başarıyı, parayı çabuk istiyorlar lakin o çeşit bir muvaffakiyet yalnızca bir sene sürer. Ben yıllarca konuta fakat cebimde harçlık kalacak kadar parayla dönmüştüm.
◊ Neden?
Mesela bana gösterdikleri ses tesisatını, oradan çıkan sesi beğenmiyordum, taksitle de
olsa kendi tesisatımı alıp kurdum. O vakitler gazinolarda daimi orkestralar olurdu, müzikçi kim olursa orkestra onun müziklerinin notalarını alır, provasını yapar çalarlardı. Ancak eşlik etmek, o müzikçiyi bilmek diğer bir şey. Ben kendime bir orkestra kurdum.
◊ E gelen paralar daima gitti…
Tabii lakin sahnede daima pırıltı görünüyordu… Ben yeniden de çok memnundum. Zira meslek olarak bundan öbür hiçbir şey beni bu kadar keyifli edemezdi.
◊ Kendi tutumunuzu, biçiminizi korumak kolay mıydı?
Hakancığım ben otonomiye inanıyorum.
◊ Ne demek?
Başkalarının tanımlamalarından etkilenilmeyen bir sistem. Ben diğerlerinin bana biçmek istediği elbiseleri asla giymedim. Bazen giymek zorunda kaldım lakin çok süratli geri döndüm. İnsan kendine inanırsa, benim üzere inatçı olursa, vazgeçmezse ve çok çalışırsa bunu sağlıyor. Alışılmış bunu oluştururken nelere mal oldu dersen, bol bol kalp kırıklığı… Aslında hiçbir şey dışarıdan göründüğü üzere değil. Beşerler bilmeden çok rahat eleştirir. “Niye o denli yaptın”, “Bunu niçin bu türlü ettin”… Bir Allah’ın kulu da evvel bir hatırını sorarak başlamaz, empati denen şeyi unuttuk. Sonra da neden o denli bir karar verdiğini düşünmeden direkt “Olmamış” derler. Ben daima “Size nazaran o denli olabilir lakin ben çok beğendim” diye harikulade şımarık bir biçimde bunu savundum.
‘Küçücük bir kızsın, mafyanın tam göbeğinde sahneye çıkıyorsun’
◊ Şen kahkahanız hafızalara kazındı. Pekala o kahkahalar bir şeyleri kapatmak
için miydi? Altında bir hüzün var mıydı?
İnsan çok gülünce gözünden yaş gelir ya, demek ki haddini aşan kimi yüksek hisler muadil sayılabiliyor, ben ağlamak yerine daima gülmeyi tercih ettim. Gülmenin de ağlamanın da sıhhate yararı var. Deşarj olamadığınız, içinizde biriktirdiğiniz vakit çok sık rastladığımız hastalıklar geliyor. Bütün sorun insanın içindekileri, biriktirmeden gülerek, ağlayarak ya da konuşarak dışarı yansıtabilmesi. Ben kahkahayı seçtim.
◊ Hayatın en büyük travması neydi sizin için?
Herkesin travmalarından çok farklı değil. Çok erken yaşta sahneye çıktım. O denli periyotlar geçirdim ki her biri başka travmaydı. Küçücük bir kızsın, mafyanın tam göbeğinde sahneye çıkıyorsun. Bunun girişi nereden, çıkışı nereden… Başına ne gelir? Seni kim koruyacak? Bu ürkmeler vardı. Fakat bir güç daima koruyordu.
◊ Pekala, çok erken yaşta çıktığınız sahnelerde fizikî ya da ruhsal taciz yaşadınız mı?
Her şeyin ucundan döndüm, dediğim üzere bir şey koruyordu beni. Pratik zekâ geliştirmiştim, işime gelmediği vakit o ortamdan buharlaşıyordum. Annem ve anneannem doğal filozof üzereydiler. “Evladım çok dolaşma, ayağınla meskene süprüntü gelir” derlerdi. Bizim meslekte hayat biçimi de çok kıymetli. İşin bittiği an gezmek diye bir bahis yoktur, anında konutumda olurdum. Daima sade yaşadım. Hiç sigara, içki içmedim. Bir de o vakitler dünya da oburdu. ‘Eskiler şöyleydi böyleydi’ demeyi sevmem lakin beşerler birbirini daha çok severdi. Artık sevmiyoruz, sevmeyi öğrenmek de istemiyoruz. Herkes bir an evvel işini halletmek istiyor. Her şey gelip geçiyor, tek perde. Müzik, aşk, müzik, sinema… Mesela ben durmadan Kore dizisi izliyorum. Zira bir tek orada var o eski sevdiğimiz aşklar.
‘Evde konut işlerine düşkün bir Nükhet var. Turşu da kurarım yoğurt da yaparım’
◊ Meskendeki ve sahnedeki Nükhet Duru’yu birbirinden nasıl ayırdınız, yoksa ikisi de aslında birbirine mi benziyor?
Sahnedeki ve meskendeki Nükhet keskin sınırlarla birbirinden başka. Meskende büsbütün sade, konut işine çok düşkün bir bayan var.
◊ Aa ben sizin konutun kapısını çalsam, saten gecelik ve tüylü terliklerle sizi yakalarım diye düşünüyordum…
Yok, biliyorum beni Firdevs Yöreoğlu
üzere hayal ediyorsun lakin o denli değil. Her sabah değişik projelerle kalkıyorum.
Mesela bir gün yemek yapmak için kalkıyorum, turşu da kurarım yoğurt da yaparım. Sonraki gün konut işleriyle ilgili bir şey planlıyorum, bir sonraki gün artık fotoğraf yapayım diyorum, beni takip etmek biraz güç. Lakin natürel bunları yaparken saçlarım bakımlıdır, hafif makyajım vardır, özensiz, süfli, bakımsız halim yok. Lakin sahneye çıkarken parıltılı olma vakti geliyor, o ortaya çıkıyor.
◊ Üstün kahraman sinemaları üzere…
Tabii, ben ayakkabı giydiğimde değişiyorum. Nükhet’ken topuklu ayakkabılarımı giydiğimde Nükhet Duru geliyor.
‘Ben dünyaya canlı-cansız her şeyi sevmeye gelmişim”
◊ Son görüşmemiz üzerinden 5 ay geçti, çok kilo vermişsiniz, spor mu diyet mi yaptınız?
Sevgili Dilara Koçak’la oturduk bir karar verdik. Ben diyet yapmayı, yasaklanmayı sevmiyorum. Olgun yaşta insanların şok diyetler yapması da sıhhat için çok makûs. Haftada 300-400 gram vererek bunu 7-8 aya yaydık. Beslenme sistemimi değiştirdik. Filizlendirilmiş tahıllar, protein aldım. Zerzevatları hiç kavurmadan kendi suyunda pişirip zeytinyağlı çiğ olarak yedim. Bunlar benim hem cildime düzgün geldi hem gereksiz fazlalıkların atılmasına yaradı. Alışılmış bu ortada pilates ve yürüyüş yapıyorum, çok hareketli olmanın da yararını gördüm.
◊ Kalbiniz boş mu?
Benim kalbim boş olamaz, çeşitli sebeplerle dolar.
◊ Lütfen siz de tabiata âşığım falan demeyin…
Yok canım, o denli bir şey demiyorum, hayali olabilir diyelim, ben tahminen âşığımdır da onun haberi yoktur.
◊ Koskoca Nükhet Duru da platonik âşık olur mu?
Hem de nasıl!
◊ Siz istediğinizi alırmışsınız üzere duruyor halbuki…
Evet de, Nükhet’in bir tarafı çok utangaç biliyor musun, lisana getirip anlatsam alacağım tahminen de ancak mevzuyu lisana getiremiyorum.
◊ Size hiç kimse hayır diyemez üzere. Bugüne kadar kalp kırıklığı yaşadığınız oldu mu?
Yok o denli demeyelim de ben sevmeden sevişmeye karşıyım. Sevmeden sevişmeler yaşanıyor, kimse birbirini tanımadan hoppa yatıyorlar, o hoş değil. Görüyorum, duyuyorum, devamı gelir mi diye takip ediyorum, “Aa bitti” diyorlar. Ben öylesini sevmem, bir bütünü seviyorum, nasıl ki müzik söylerken onun kıssasını oynuyorum; aşk, bağlantı dendiğinde de dört başı mamur isterim. Öylesi olmazsa da kendi kendime memnun mesut yaşarım.
◊ Konuşurken bile, omuzlarınızın, ellerinizin hareketleri, o kadar cilvelisiniz ki, daima bu türlü miydi?
Şekerim ben dünyaya canlı-cansız her şeyi sevmeye gelmişim. Sahiden tutamıyorum kendimi, siz buna cilve diyorsunuz. Ben seni seviyorum ya, aslında biraz da o yüzden bu türlü konuşuyorum.
◊ Ben de size bayılıyorum…
Sevmediğim biri olsan biraz rollerine girebilirim. Kendimi rahat hissettiğim vakit o sevecenliğim de dışarı çıkıyor. Bunun yanlış anlaşıldığı vakitler da oldu. “Ben o denli demek istememiştim” desem de “Nasıl canım her yerin farklı oynuyordu” diyorlardı.
‘Bu yaşta bile çamaşır bu kadar konuşuluyorsa daha ne isterim’
◊ Nilgün Belgün ve Saba Tümer’le ‘Kaynat Bakalım’ gösteriniz devam ediyor…
İnsan bir şeyi hakikat yaptığını görünce vakit içinde çok seviniyor. Bu projeyi bize BKM’den Necati Akpınar teklif etti lakin olur mu, olmaz mı diye üstüne bayağı düşündük. O denli mi oynasak, bunu mu yazsak derken tam olarak hayatımız olmasa da, o öykülere tatlı elbiseler giydirip onları küçük anekdotlarla paylaştık, insanlara biraz kaygılarını unutturduk. Bu yüzden çok memnunum. İkisini de çok seviyorum, çok matrak bayanlar.
◊ ‘Kaynat Bakalım’ da dans ederken iç çamaşırınız göründü. Toplumsal medyada olay oldu…
Çok sevindim, bu yaşta bile bir çamaşır bu kadar konuşuluyorsa daha ne isterim! Üstelik çamaşır da değildi çorabı zıt giymişim. Çorabın pamuklu yeri olur ya, o dışarıda kalıvermiş.
◊ O vakit danslarınıza gelelim…
Benim danslarım şu anda yapılan danslardan daima başkaydı, hâlâ o denli.
◊ Bunun ismi ‘Nükhet dansı’ mı?
Konuşmadığım vakit vücudumla anlatmak istediklerimi söylüyorum. Hayatın ritmine nasıl ayak uydurduğumu gösteriyorum. O günkü ruh halimin yansıması oluyor, kimi gün çok daha öfkeli ve sert de dans edebiliyorum.
