◊ İstanbul’da vereceğiniz birinci konser olacağına inanamıyorum. Bu bahiste ne hissediyorsunuz?
– Nasıl bu kadar kabalık ettim, değil mi? Bir de eşim yarı Türk, münasebetiyle çocuklarım da çeyrek Türk. Eşimi çok seviyorum, hasebiyle onunla ilgili her şeyi seviyorum. Türkiye de benim için özel bir yer zira eşimin kökleri beni bugünkü ben yapan şeylerden biri. Bu yüzden, orada çok fazla bulunmamış olsam da Türkiye’yi kalbimde çok özel bir yere koyuyorum.
ÖYLE BİR GÖSTERİ SUNACAĞIM Kİ PARALARININ KARŞILIĞINI VERECEĞİM
◊ Bu konser için çektiğiniz görüntüde “kendimi sizden biri üzere hissediyorum” dediniz. Nitekim bu türlü mi hissediyorsunuz?
– Evet, geçen yıl Türkiye’ye tatil için geldiğimde, daha uçaktan iner inmez bir sıcaklık hissettim. Türkiye’nin ruhu aile üzere geliyor. Şu anda dünyanın pek çok yerinde insanların inanç duygusu sarsılmışken, gerçek kontaklara ve samimiyete susamış bir toplum varken, Türkiye’nin çok otantik ve sıcak bir yapıya sahip olduğunu hissediyorum. İnsanların güya topraktan, kilden yapılmış üzere bir doğallıkları var. Ben de Stoke-on-Trent’liyim, orası çömlekçilikle ünlüdür. O yüzden Türkiye’ye karşı tanım edemediğim bir yakınlık hissediyorum. İnsanların tutkuyla bağlı olduğu şeyler var ve bu tutkularını coşkuyla gösteriyorlar. Türkiye’nin hayata duyduğu tutkuyu çok farklı ve özel buluyorum.
◊ Görünen o ki Türkiye de size karşı birebir tutkuyu taşıyor, zira biletleriniz süratle tükeniyor.
– Bu nitekim çok içimi ısıtıyor. 51 yaşındayım ve hâlâ insanların benimle ilgileniyor olması büyük bir şükür kaynağı. Kelam veriyorum, izleyicilere paralarının karşılığını ziyadesiyle vereceğim. O denli bir gösteri sunacağım ki ödedikleri bilet fiyatının iki katını, hatta üç katını almış üzere hissedecekler.
◊ Türkiye’de planlarınız neler? Yemek, gezmek, ne varsa meraktayız.
– Hayır, büsbütün işe odaklanacağım. Tüm planlarım konser ve performans üzerine. Vücudumu, sesimi ve zihnimi müdafaam gerekiyor. Türkiye’de birkaç arkadaşım var, onlarla görüşmeyi dört gözle bekliyorum. Birebir vakitte Türk hayranlarıma da şimdiye kadar eksik bıraktığım gösterisi sunmayı sabırsızlıkla bekliyorum.
◊ Lakin tekrar de yeni şeyler öğrenme ve keşfetme merakınız olduğunu düşünüyorum. Tahminen bu turnede değil lakin ilerleyen vakitlerde…
– Birçok vakit kendi zihnimde yaşıyorum. Çok fazla okuyorum, öğreniyorum lakin çoğunlukla konutta vakit geçiriyorum. Dört çocuk babasıyım ve sanırım eşim konuttan daha fazla çıkmamı isterdi. Fakat benim öğrenme biçimim daha içsel, zihinsel süreçlere odaklanıyorum. Keşif yapan, dünyayı gezen, tarihe, mimariye, yemeğe merak duyan biri olmayı çok isterdim. Lakin ben daha çok enerjiyi, iç dünyamı besleyen biriyim.
Bir bağımlı olarak neden kendime ziyan verdiğimi anlamak zorunda kaldım
◊ “XXV” albümünüz çıktı, akabinde Netflix’te belgesel seriniz yayınlandı, “Better Man” müzikali onu takip etti. 25 yıllık müzik mesleğinizin böylesine ağır ve büyük projelerle dolu olması nasıl bir his?
– Aslında Take That ile geçirdiğim beş yılı da sayarsak, cümbüş dalında 36’ncı yılımı tamamlıyorum. Artık daha olgun ve hayat hakkında daha felsefi bir bakış açısına sahibim. Bir bağımlı ve alkolik olarak, beynin nasıl çalıştığını ve neden kendime ziyan vermeye çalıştığımı anlamak zorunda kaldım. Bu süreçte öğrendiklerim bana minnettarlık ve sevinç getirdi. Türkiye’de hâlâ beşerler benimle ilgileniyor diye düşündüğümde, kalbimde büyük bir memnunluk hissediyorum.
◊ Yeni çıkacak müziğinizden bahsetmiştiniz. Yeni usuller deneyecek misiniz, yoksa Robbie Williams olarak kalmaya devam mı edeceksiniz?
– Yeni bir rock’n’ roll müziğim var ve umarım turneden evvel yayınlanır. Sonrasında ise bir sürü yeni müzik planım var. Britpop albümü mesela. Uzun müddettir biriktirdiğim müzikler var ve sinemanın tamamlanmasını bekliyordum. Artık nihayet hazırlar ve umarım beşerler da onları dinlemeye hazırdır.
