Yurtiçinde yahut yurtdışında her türlü afet durumunda yaralılara sıhhat hizmeti sunabilmek için olay yerine gidiyor, medikal müdahalede bulunuyor, kazazedeleri en yakın sıhhat kuruluşuna sevk ediyorlar. UMKE gönüllüleri bu alanda özel eğitim alan sıhhat işçisinden oluşuyor. Hekimler, hemşireler, acil tıp teknisyenleri… Hepsinin odaklandığı tek bir şey var: Dünyanın neresinde olursa olsun yardıma muhtaçlık duyan insanların yanında olmak, hayat kurtarmak.
‘Dayanışma insanı ayakta tutuyor’
Abdullah Taşçı (36), acil tıp uzmanı
◊ 2016’dan beri bu ailenin bir parçasıyım. Afet bölgesindeki insanlara ulaşabilmenin ve sıhhat hizmeti sunabilmenin mesleksel ve insani vazifemiz olduğunu düşünüyorum.
◊ Bugüne dek Bahar Kalkanı Harekâtı kapsamında Suriye hududunda, Kahramanmaraş depremlerinde ve sahra hastanesinde misyon aldım. Depremzede birine yardım ederken bazen kendi yakınınızmış üzere bir duyguya kapılıyorsunuz.
◊ Sarsıntı ya da savaş riski olan bölgelerde vazife yaparken ailelerimizin telaşlı bekleyişi işin en güç yanlarından biri. Olay yerindeki belirsizlik ve vakit baskısı da fizikî ve ruhsal olarak sizi sınayabiliyor. Lakin UMKE’de dayanışma duygusu çok güçlü. Bu insanı ayakta tutan en değerli etken.
‘Abla bir gecede büyümüştü’
Gülfer Özkan (30), hemşire
◊ 2019’da UMKE gönüllüsü olarak misyona başladım. İstanbul’da toplumsal olaylarda ve 6 Şubat sarsıntılarında misyon aldım. Sarsıntı bölgesindeyken iki küçük çocuk geldi çadırımıza. Ablası kardeşinin öksürdüğünü ve ilaç almak istediklerini söyledi. Çocuklara “Aileniz nerede” diye soramadım. Ablası anlatmaya başladı. Az ilerideki çadırda annesiyle kalıyorlarmış. Babası konutun altında kalmış. Kardeşinin bir an evvel düzgünleşmesini ve annesinin üzülmemesini istiyordu. Ablası bir gecede büyümüştü. Onları annelerinin yanına götürdük ve öksürük şurubunu bıraktık. Sonraki gün yanımıza gelip teşekkür ettiler. Ufacık vücutlarındaki kocaman yürekleriyle bize sarıldılar.
◊ Çocuklar, acılı aileler, yarım kalan aşklar, umutlar, hayaller… Alışmak mümkün değil. Lakin küçük bir dokunuş, bir “Allah razı olsun”, afetin farkında bile olmayan çocukların gülüşü bu zorluklarda bize güç veriyor.
‘Hatay’da enkazdaki kadının sözleri daima aklımda’
Hasan Sağlam (44), acil tıp teknisyeni
◊ Yaklaşık 13 yıldır UMKE gönüllüsüyüm. Son bir yıldır İstanbul Avrupa UMKE operasyon sorumlusuyum. Bugüne kadar Elazığ, Van ve Hatay sarsıntılarında vazife aldım. Libya’daki sel felaketine gittim. Zeytin Kısmı, Barış Pınarı ve Bahar Kalkanı üzere operasyonlara; İstanbul, Silivri yangınına katıldım.
◊ Hatay zelzelesinde bir bayanı enkazdan çıkarmaya çalıştığımız an aklımdan hiç çıkmıyor. Daima “Zeynebimin kokusu geliyor” diyordu. Kızı Zeynep ve başka iki çocuğu vefat etmişti. Çok acı olaylara şahit oluyoruz fakat Allah gücünü veriyor. Nitekim büsbütün gönüllülük işi bu ve gittiğiniz her misyon bu hissin ön plana çıkmasını sağlıyor.
‘Görev bitince oturup ağlıyorsun’
Hikmet Tekin (45), hemşire
◊ 2011’den beri UMKE gönüllüsüyüm. Afrika’da Nijer’e istekli olarak gitmiştim. Bir arkadaşım “Sen aslında yardım etmeyi seviyorsun, UMKE’ye katıl” dedi. Ben de seve seve kabul ettim. İstanbul’da, Beykoz’daki fabrika yangınında, Kastamonu sel felaketinde; Erciş, Elazığ ve Kahramanmaraş sarsıntılarında vazife aldım. Beni en çok etkileyen Hatay zelzelesi oldu. Bilhassa bebekler ve gençler kelam konusu olunca ekstra üzülüyorsun. Kimi yerlerde çaresiz kalıyorsun. Battaniye yok diye onu alıp bağrına basıyorsun, ısınsın diye. Hatay’dan sonra kendime gelmem güç oldu fakat “En azından oradaydım ve elimden geleni yaptım” diyorum.
◊ Ailem bazen “Memleketin hepsini sen mi kurtaracaksın” diyor. Şayet biz yapmazsak kim yapacak? Soğukkanlılık misyon anında geliyor lakin sonrasında oturup ağlıyorsun. Buna karşın devam etmek istiyorsun zira insanların hayatına dokunmak çok özel bir his.
‘Bu mesleği seviyorum’
Mehmet Saf Kaya (47), ambulans şoförü
◊ Kasım 2015’ten beri UMKE’deyim. Daha evvel 112 ambulans şoförüydüm. Sarsıntılarda misyon almak ve insanlara daha âlâ hizmet vermek için UMKE’ye katıldım.
◊ UMKE gönüllüsü olarak 25 gün boyunca Hatay sarsıntı bölgesinde kaldım. İzmir sarsıntısında, Antalya yangınlarında ve Kastamonu’daki sel felaketinde misyon aldım. Hatay’da yaşananlar çok zordu. Vatandaşlar yaralıları kendi araçlarıyla getiriyordu. Ambulansların yetmediği yerde biz organize olup müdahale ediyorduk. Eşiyle çocuğunu tıpkı torbaya koyanlar vardı. İnsan hakikaten ruhen çöküyor. Yeniden de ayakta kalmak zorundasınız zira yardım bekleyen öteki beşerler var.
‘Amcanın bizi gördüğü anki yansısı…’
Nuri Özgül (32), acil tıp teknisyeni
◊ 2018’den bu yana UMKE gönüllüsüyüm. İstanbul, Kartal’da göçen Yeşilyurt Apartmanı enkazında, COVID-19 pandemisinde, 2021 Muğla orman yangınlarında, Kastamonu sel felaketinde ve Kahramanmaraş sarsıntılarında misyon aldım.
◊ Kastamonu sel felaketinde, apartmanın birinci katında mahsur kalan engelli bir vatandaşımızı kurtarma operasyonu beni çok etkiledi. Sel başlayınca binalar terk edilmiş, amcamız çaresiz meskende kalmıştı. Polis arama kurtarma (PAK) gruplarıyla bina önündeki balçığı aşıp daireye ulaştığımızda amcamızın verdiği yansıyı unutamam.
‘Küçük kız muz istemişti’
Samet Kılıç (33), Afetlerde Sıhhat Hizmetleri Birimi’nde uzman, İstanbul UMKE sorumlusu
◊ 2012’den bu yana UMKE’deyim. İstanbul’da yaşanan toplumsal olaylar başta olmak üzere Elazığ sarsıntısında, 2020’deki Sabiha Gökçen uçak kazasında, Kahramanmaraş sarsıntılarında, Kastamonu ve Libya sel felaketlerinde vazife aldım. Hatay sarsıntısında, hava uyumunda hasta sevk ederken bir kız çocuğuyla konuşmamız hâlâ aklımda. Muz istemişti benden. Hastaneye bıraktığımızda vazifelilerden ona muz vermelerini rica ettim.
◊ Kısa vakitte çok beşere yardım etmeye çalışıyoruz ve farkında olmadan ruhsal açıdan etkileniyoruz. Afete hazırlık çalışmaları kapsamında aldığımız psikososyal eğitimlerle bunu denetim etmeye çalışıyoruz.
