Bu onunla birinci röportajımız. Buyruk Can çok güler yüzlü. Bir oldukça uzun uzunluklu ve fit. Sol kolunda ve sol göğsünde hepsinin birer manası olan dövmeleri var. Müzik sözlerindeki üzere ortada melankolik, ortada eğlenceli… Başlıyoruz sohbete…
◊ Yeni şarkın ‘Ruj’un geri vokalinde Gülşen var. Yollarınız nasıl kesişti?
Şarkıyı Gülşen’le paylaştım, “Böyle bir müzik yaptım. İstersen sen tamamla, istersen bu haline bir bakalım, söylemek istersen düet yapalım” dedim. Gülşen de “Ama olay bu” diye karşılık yazdı. Sonra “Ben stüdyoya gireceğim, ton bakacağım, seslerimiz uyuşursa yapalım” dedi. Müzik ona çok yakıştı. Ben aslında onunla söylemek isterdim. Uzun müddet üzerinde çalıştık ancak düet için birebir tonda buluşmakta zorlandık. Gülşen benim söylememin daha gerçek olacağını, müziğin ona attığım demo halini bozmamamız gerektiğini söyledi ve back vokal yapmayı kabul etti, çok memnun oldum.
◊ Bir bayanda ruj sever misin?
Severim. O hazırlanmanın, ihtimamın bir göstergesidir. Konserime de sevenlerim, dinleyenlerim süslenip gelirler. O özel bir gündür ya, çok hoşuma sarfiyat.
◊ Müzikteki üzere hem zoruna hem güzeline giden alakalar yaşadın mı?
Yaşadım, evet. Aşk biraz o denli bir şey sanırım, hem zoruna hem de güzeline masraf. O çelişki aşkın ve hayatın içinde.
◊ Zoruna giden alakayı sever misin?
Zorlanırım lakin sanırım seviyorum. Zira bana karşıt gelen, kimi hoşuma gitmeyen şeylerin olduğu alakalar yaşadım. Artık bakınca diyorum ki, herhalde bunu seviyormuşum.
‘ONURSUZ OLMADIKÇA YASAK ÇEKER’
◊ Nedir o güzeline gitmeyen şeyler?
Sahneme, işime, müziğime karışılması… Bir tenkit üzerinden bana taraf verilmeye çalışılması pek hoşuma gitmez. O da zoruma masraf.
◊ Şarkındaki üzere yasak olan seni daha mı çok çeker?
Her vakit değil doğal ancak bir yasak cazipliği vardır. Beni de çok onursuz bir durum olmadıkça yasak çeker.
◊ Pekala, hiç tuzak olan birine düştün mü?
Düştüğüm kişiyi tuzak olarak tanımladım. Şöyle anlatabilirim, aslında başından muhakkaktır ya kimi şeyler… Fakat o bireye de çok çekilirsin, kaçacak yer yoktur. Kaçsan da aklın ondadır.
◊ Toksik bağları seviyor musun?
Toksik bir karakter olduğumu düşünmüyorum. Bende bağırış çağırış yoktur, sevmem. Daima “Sakin ol, otur, çözeriz, konuşuruz” derim.
◊ Müziklerinde aşkın birçok farklı tonunu anlatıyorsun. Bir aşk tarifin var mı?
Yıllar evvel “Aşk insanın deliliğe en çok yaklaştığı haldir” demiştim.
◊ Neden deliliğe en yakın hal?
Çünkü konforunu, geleceğini, kendini çok fazla düşünmediğin bir hal.
◊ Şu an o hallerin içinde misin?
Şu an o hallerin içinde değilim. Yalnızım.
‘İLK LİNCİM OLDU’
◊ ‘Harbiye Açıkhava’da verdiğin konserde göğüs dekoltesi olan bir kostüm giydin. Bu kadar çok konuşulacağını iddia ediyor muydun?
Tahmin etmedim. Olağanda gömlek giyiyorum, gömleği göğsüme kadar açıyorum, onlardan birkaç santim daha açıktı. Kıyafet bana çok risksiz gelmişti. Bu kadar konuşulacak diye düşünmemiştim. Galiba magazin kitlesindeki birinci lincim oldu. Ancak bu linç hoşuma gitti.
◊ Neden?
Küfür, hakaret yok. Dalga geçme var, ben de eğlendim.
◊ Kıyafetin bu kadar tartışılması sana ne düşündürüyor?
Sahne bir gösteri alanı. İzleyiciye ışıklarla, dekoruyla bir gösteri hazırlıyoruz. Doğal ki olağanda giyindiğimden farklı olarak özenmek istiyoruz. Bunun tartışılması saçma geliyor. İnsanların şunu anlaması lazım, o bir kostüm. Şu tenkit çok saçma: “Bunu dışarı çıkarken giyebilir misin?” Dışarı çıkarken giyme aslında.
◊ Ne kadar vakittir spor yapıyorsun?
3 yıldır idman yapıyorum.
◊ Vücudunu, fizikî özelliklerini seviyor musun?
Yüzde 70-80’lerde seviyorum. Fakat bunlar “Güzel buluyorum, göstereyim” motivasyonuyla olmadı. Havuz başında klip çektik… Klipte gömleği çıkarmam gerekiyor. Formumun hoş zamanlarındayım, olur, yapabilirim diye düşündüm.
◊ Sence seksi misin sempatik misin?
İkisinin ortası diyelim.
‘HER HOŞLUĞUN ZORLUĞU TIPKI ÖLÇÜDE GELİYOR’
◊ Müzik cinsini nasıl tanımlarsın?
En temel tarifim, alternatif pop. Aslında yer yer alaturka, yer yer rock tınılarının olduğu indie pop yapıyorum.
◊ Ruhunun müzik çeşidi nedir?
Tam da bu aslında. Ben çok rap dinlerim fakat son yıllarda asıl sevdiğim, beğendiğim bu yaptığım şeymiş, onu anladım. O yüzden yıllar içinde buna çekilmişim. Alaturka tınıları, nağmeleri, melodiyi çok seviyorum. O yüzden rap’ten aslında son yıllarda biraz uzaklaşıyorum.
◊ Sen popstar mısın?
Hayır. Ben kelam yazarıyım. Popstar demek biraz daha proje demek. Birileri onlara müzik getirir, onlar çok yeterli dansçı ve sahne gösterisi insanıdır. Dünyadaki starlık tarifi da budur. Kapitalizm bu türlü bir şey çıkardı; starlar ve ona hayran olan kitleler. Ulaşılmaz bir markadır popstar. O insanın marka özellikleri ortaya konur. Benim müziğimde o denli değil. Bir insan olduğum da müziğimin içinde daima var esasen. Tahminen alternatif tarafın starı olabilirim.
◊ Şöhret kulağa havalı geliyor. Perde gerisinde seni zorlayan yanları oldu mu?
Her hoşluğun zorluğu birebir ölçüde geliyor. Muvaffakiyet, şöhret, talep artıyor ve o talebin içindeki zorluklar da artık daha sert olmaya başlıyor. Mesela son Harbiye’deki kıyafeti üç sene evvel giyseydim bu kadar konuşulmayacaktı. Yıllardır röportajlarda anlattığım birtakım şeyler var, birebirini artık anlatınca, o artık haber olabiliyor. Haberlerden sonra beşerler benimle ilgili yine bir kimlik tarifine girebiliyor. Medya bazen bir başlık atıyor ve birçok insan o başlık kadar beni tanımlıyor, devamını açıp okumuyor.
◊ Medya yerine sen kendini bir başlıkla tanımlasan ne sıkıntının?
Dinleyenlerim ‘romantik serseri’ derlerdi, o hoşuma gitmişti.
◊ Şöhret seni özgürleştirdi mi, daha denetimli mü yaptı?
Yer yer özgürleştirdi lakin denetimci yapan bir tarafı da oldu. Bir yerde arkadaşlarınla eğlenirken bile biri telefonla bir şey çekiyor mu diye düşünebiliyorsun. Bunun yanında iktisat sağlıyor, daha özgür biri oluyorsun. Dinleyicine çok rahat ulaşıyorsun, birçok yerde konser yapabiliyorsun. Şarkıyı duyurmak daha kolay oluyor, bu manada özgürleştim.
‘ETKİYE ÇOK AÇIĞIM’
◊ Şarkıların senden ferdî izler taşıyor. Kendini ve hislerini bu kadar açık etmen seni güçlendiriyor mu, yoksa tam aksisi savunmasız mı bırakır?
Duygularımı açık ettiğim için gol yediğim yerler oluyor. Zira beşerler zayıf noktalarınızı da görüyor. Ya da siz bir şey için yazıyorsunuz, beşerler öteki bir yere yorumluyor. Lakin insanlara bunu açmak, sizin yaşadığınız aşk acısından daha büyük bir aşk acısı yaşatmıyor bana.
◊ Müzikal kimliğini yıllar içinde en çok ne etkiledi?
Hayatın içindeki her şey beni etkiledi, zira tesire çok açığım. Acıdan kaçmamak lazım. Acıyı da anlayıp, özümseyip onu tanımlamak tercihim. Acıdan kaçmayınca hayatı anlayabiliyorsunuz. Yoksa bir kapalı kutunun içinde yaşarsınız.
◊ Şarkı kelamı yazmak büsbütün hisle mı ilgili, yoksa işin ticari yanı ve bir matematiği var mı?
Ticari bir formül işin içine konuluyorsa o formüller çok işlemiyor, insanlara da çok geçmiyor. Geçiyorsa da kısa ömürlü oluyor. Ancak müziğin bir matematiği vardır. Birtakım hisleri bir matematikle anlatmalısınız ki insanları kalbinden vursun ya da eğlendirsin. Sözleri nereye pozisyonlandırmak lazım, nasıl bir melodide insanların kalbine dokunabilirsin, onu âlâ tahlil etmeli. Aysel Gürel “Kurnaz tilkidir kelam yazarı” kaygısı. O kurnazlığı da yaparsın. Evet, hisler çok gerçektir lakin “Şunu şöyle yaparsam hem benim hem insanların kalbine dokunacak” dersin.
◊ Şimdiye kadar hiç varsayım etmediğin formda patlayan ve seni şaşırtan şarkın hangisiydi?
‘Ali Cabbar’, hiç beklemiyordum. Albüm bitmişti, son bir müzik olarak Trakya türküsü tadında bir şey yapayım istemiştim. Kendim bir öykü oluşturup Ali Cabbar’ın kıssasını yazayım dedim.
◊ Tamamen kurmaca mıydı?
Evet. Ben zati hiçbir vakit “Böyle biri var, yaşadı ve öldü” demedim. Bu bir roman müellifliği üzere. Metin kurmaca lakin hayatın içinden.
İLK MÜZİĞİNİ 5 YAŞINDA YAPTI
◊ Hikâyen nasıl başladı?
Tekirdağ, Çerkezköylüyüm. Annem ve babam ayakkabı dükkânımızda çalışıyorlardı. Bir ablam var.
◊ İlk kaç yaşında müzik yazmaya başladın?
5.
◊ Nasıl yani, o yaşta…
O yaşta yazmak değil, uydurmak diyelim.
◊ Bunun bir yetenek olduğunu kaç yaşında fark ettin?
9 yaşında gitar kursuna gitmeye başladım. 10 yaşında artık akorlara bakmadan çalabiliyordum. 11 yaşında akorla bir müzik yazdım, beste yaptım. Lakin ben kendimi bildim bileli müzik yapıyordum aslında.
◊ İstanbul’a nasıl geldin?
Yıldız Teknik Üniversitesi metalürji ve materyal mühendisliğini kazandım.
◊ Müziğe nasıl tam olarak yöneldin?
Müzik daima hayatımdaydı. Evvel “Rap yapacağım” dedim. Sonra underground Türkçe rap’çileri dinlemeye başladım. 18 yaşımda bir Cem Adrian konserinden çok etkilendim, “Buna benzeri bir şeyler yapmak âlâ olur” dedim. Alternatif müzik yapmaya başladım.
◊ Üniversiteye ne oldu?
Son 8-9 ders kala bıraktım. Ailem başta geleceği göremedikleri için biraz endişelendi. Lakin kısa sürdü, sonra konserlere başladım, onlara da bir şeyleri kanıtladım, sonra aktı gitti.
