“Mezardan mı çıkarıp getireceksiniz?” demiş…O hadsize kırgınım! Hakkı Bulut içini döktü

◊ Bir müddettir ekranlardan uzaktasınız. Hayatınızın nasıl bir dönemindesiniz?

– Ekranda görünmesem de yurtiçinde ve yurtdışında devamlı konser veriyorum. 3 hafta evvel Lüksemburg’da, Paris’te, Berlin’de sahneye çıktım. Geçen sene Antalya’da tam 7 konser verdim. Ben konser verdiğimde bütün yerler dolar. Geçenlerde Aksaray’da bir şenliğe katıldım, 64 bin kişi beni dinlemeye geldi. Müdafaalar bile insanlara mani olamadı. Farklı bir dinleyici kitlem var. Devamlı müzik, eser yapıyorum. 1 ay evvel “Vay Dünyam” isimli yeni bir müzik yaptım. Bayağı âlâ gidiyor şu anda. Ben bugüne kadar 1500 tane beste yaptım. Dünyanın, Türkiye’nin rekoru. Ben sahneye çıktığımda 30 yaşındaki sesimle müzikleri okurum. 3 saat canlı program yaparım. Bende playback yok. Yaşım 80, 6 ay sonra 81’e gireceğim. Beşerler bu güce şaşırıyor.

◊ Nedir bu gücün sırrı?

– İşimi seviyorum, bana büyük zevk veriyor. Milyonlarca fanım var hem bu ülkede, hem de yurtdışında. Onları müziksiz bırakmak istemem.

ARABESKİ YARATANLARIN BAŞINDA BEN VARIM

◊ Ferdi Tayfur vefat ettiğinde binlerce kişi cenaze merasimine akın etti. Bu durum bir kere daha arabesk müziğe ve arabesk sanatkarlarına olan tutkunun bir öteki olduğunu gösterdi. Siz de o denli düşünüyor musunuz?

– Arabeski birinci yaratanların başında ben varım. Benimle bir arada Orhan (Gencebay) Bey vardı. Ferdi Tayfur ve Müslüm Gürses benden 5 sene sonra şöhret oldu. Lakin benim onlardan bir farkım vardır; yaptığım bütün müziklerin söz-müzikleri bana aittir. Öbürleri o denli değildir… Biz neyi anlatıyoruz? Hayatın tam kendisini. Ben müziklerimde daima toplumun kanayan yaralarını, aşkı, sevgiyi anlattım. Sahneye çıktığım vakit beni sanatçı olarak değil, ağabeylerini, kardeşlerini, amcalarını görmüş üzere oluyorlar.

◊ Hayat şekliniz ve insanlara yaklaşımınız epeyce mütevazı. Daima bu türlü miydiniz?

– Evet, geçen Bursa’da konser verdim. 57 bin kişi geldi. 2 saat program yaptım, 3 saat fotoğraf çektirdim. Hiç erinmem, insanları kırmam. Sokakta yürürken beşerler anında yanıma geliyor, geri çevirmiyorum kimseyi. Sabah saat 6’da spor yaparken bile geliyorlar. Ben daima böyleydim.

64 YILDIR ZİRVEDEYİM

◊ Pekala halkla bu kadar iç içe olmak bir sanatçı için dezavantaj değil mi? Starlarla ilgili bir “ulaşılmazlık” algısı vardır malum…

– Benim için avantajdır. Hiç kimse beni kırmıyor ki, daima sevgi görüyorum orada. Ayrıyeten her başarılı erkeğin gerisinde düzgün bir eş vardır. Eşim benim sanat tarafımı asla kıskançlık konusu yapmaz. Bana daima büyük yardımı dokunmuştur. Kıskançlık yapanları görüyorum. Mesela bir aile geldi, sanatkarla fotoğraf çektirmek istedi. Sanatkarın eşi “Benden habersiz kocama yaklaşamazsın” dedi ve hengame ettiler. Bu cins olaylara da şahit oldum.

◊ Müzikçi, bestekar, müzik imalcisi, öğretmen ve oyuncu… Bunlardan en çok müzikçi kimliğiniz ön planda. Siz hangisini daha baskın görüyorsunuz hayatınızda?

– Çok düzgün bir sanatçı olmak için uğraş ettim. 64 yıldır daima tepede olduğuma nazaran, güzel bir sanatçıyım. Arabesk müziği ben TRT’ye çıkardım. TRT’de arabesk yasaktı. 1985’te yapılan müzik kongresine delege olarak davet edildim. Buradan Ankara’ya gittim. Orada “Hakkı Bey sizin sözlerinizi de, okuyuşunuzu da dinledik. İstediğimiz özellikler sizde var. Hafta sonu bize bir eser getirin, TRT’de yayınlayalım” dediler. Çabucak bir eser götürdüm. Arabesk TRT’de resmi olarak yayınlanmaya benden sonra başladı. O yolu ben açtım. Sonra da bizim müziğimizden bahsederken bize “arabeskçi” dediler.

◊ Arabeskin son kaleleri olarak bir siz kaldınız, bir de Orhan Gencebay…

– Onlar müzikten kopmuş. Yalnızca ben varım. Kimse yok. Bundan büyük memnunluk duyuyorum. Bende güç var. Bir öteki sanatçı benim yaşımda çıkıp okuyamaz müzikleri. Okursa da playback yapar, ağzını oynatır lakin ben o denli yapmıyorum.

◊ 50-55 yaşlarında sesi giden sanatkarlar var. Siz 80 yaşınızda formunuzu korumak için neye dikkat ediyorsunuz?

– Yemek konusunda canım hangi yemeği istiyorsa onu yerim. Kilo alırım üzere bir fikrim yoktur. Sabah 6’da ve akşam 6’dan sonra yürüyüş yaparım. Onun dışında stüdyomda devamlı müzik çalışmaları yapıyorum.

Hakkı Bulut eşi Saadet Bulut, kızları Özgül ve Sevgi ile birlikte poz verdi.
EŞİMİ DİNLEMEDİM BATTIM

◊ Geçmişe dönüp baktığınızda mesleğiniz ismine “keşke”leriniz var mı?

– Yalnızca bir bahiste. Eşimi de, kendimi de o mevzuda üzdüm… Evvelden kazandığım parayı eşime gönderirdim. Ceyhan’da demir çimento ticarethanem vardı. Eşim beni uyardı, “Hakkı sen burada yaşamıyorsun, bu işi yapma” dedi. Onu dinlemedim. O işten de büyük bir sorun yaşadık, battık. Aslında daima eşimin söylediklerini yapmadığım vakit ziyan görmüşümdür.

◊ Ferdi Tayfur’un da buna emsal bir kıssası vardı…

– Ferdi’yle merhum olmadan evvel beraberdik. Kendisine sordum, “Ferdi sen ne yapıyorsun?” dedim. “Abi bir sorunum var. Bir avukatla muahedeler yaptım, villalar yaptım. Ama avukat o villaları kendi üstüne aldı. Onun çabası beni yoruyor” dedi. Sonra rahatsızlandı. Hatta ben o periyot oğluyla görüştüm, doktor tavsiyesinde bulundum…

TEK BİR ARABESKÇİ VAR, O DA BENİM

◊ Pop müzikte daima bir rekabet vardır ya, geçmişte arabesk müzik yapanlar ortasında da var mıydı o rekabet?

– Yok, herkesin şekli ve dinleyici kitlesi başkaydı. O söylediğiniz poplar, rock’lar, rap’ler saman alevi üzere çıkıyorlar, batıyorlar. Bir de garip kıyafetler, garip davranışlar görüyorum. O müzik, müzik değildir. Yalnızca bir gürültüdür.

◊ Günümüz arabeskçilerini nasıl buluyorsunuz?

– Şu anda arabeskçi yok. Tek bir arabeskçi var, o da benim. Ayrıyeten ben çok farklıyım, ozan üzereyim, başkalarına benzemem. Onlar da bana benzemez. Katıldığım bir programda “arabeskin hükümdarı benim” dedim, arabeskçiler beni eleştirmeye başladı. Benim orada söylemeye çalıştığım şudur; ben vefasızlık yapmam, insanlara saygısızlık yapmam. Emeğimle çalışır, üretirim. Ben insanlara ne kadar yardım ediyorum, biliyor musunuz?

◊ Örnek olması açısından anlatır mısınız yaptığınız yardımları?

– 1973 yılında Düsseldorf’a konser vermeye gittim. Adanalı bir hemşerim çıktı orada. Konutlarına götürdüler beni. Ancak baktım konutta genç bir kız var, yürüyemiyor. Ayakları tutmuyor. Hekimlere götürmüşler, tahlil bulamamışlar. “Siz Adana’ya gelince beni arayın” dedim. Adana’da Ömer Sayar diye bir doktor var. Gittim doktora, “Şimdi sana bir kız getireceğim, beş kuruş para almayacaksın. Tüm parayı ben ödeyeceğim” dedim. O kızı doktor ameliyat etti, 2 ay sonra bir baktım kız ayağa kalkmış. 4-5 ay sonra yürümeye başladı. 1 sene sonra evlendi. 2 sene sonra gördüm ki iki çocuğu var. Yani kimsenin yapmadığını ben yaparım, başka sanatkarlar üzere değilim.

BENİ EN ÇOK TAKDİR EDEN İBRAHİM TATLISES’TİR

◊ Orhan Gencebay’la görüşüyor musunuz?

– Hiç görüşmüyoruz. Sanatçı olarak takdir eder. Lakin beni en çok takdir eden İbrahim Tatlıses’tir. Her vakit, nerede olursa olsun bahseder. “Ben Hakkı Bulut’un konserlerini dinlemek için duvarlardan atlıyordum” der. O birinci kere albüm yapmaya başladığında benim beş tane müziğimi okumuştu. Ben ne vakit gitsem sarılır, çok saygılıdır. Ben de kendisini çok severim.

◊ Kırgın olduklarınız var mı?

– Kırgın olduğum tek bir kişi vardır. Onun ismini da söylemiyorum. Biraz hadsiz biri. Haddini bilmez, konuşur. Mesela geçen sene Avrupa’da bir tertip için “Hakkı Bulut’u getirelim” demişler. O şahıs da oradaymış, “Mezardan mı çıkarıp getireceksiniz?” demiş. Meğer o hastalanmıştı, ben yeniden geçmiş olsun dileklerimi ilettim. Bu türlü düşünen herkese “Merak etmeyin, ben 50 sene daha yaşayacağım” diyorum. Beşerler umut ettiği kadar yaşar. İnsanın vücudunda 49 milyar kadar hücre vardır. Siz dilek dilediğiniz vakit o 49 milyar hücre anında dayanak oluyor size. Kazadan beladan kurtulmayı önlüyor. Ben 120 yaşına kadar müzik yapmaya devam edeceğim diyorum. Bedenime hükmediyorum.

◊ Bir röportajınızda “Bizim üzere sanatkarların bedeli öldükten sonra anlaşılıyor” demişsiniz. Neden bu türlü düşünüyorsunuz?

– İnsanların merhum olan sanatkarların akabinde ağıtlar yaktığını görünce ben de “Bir ülkede bir sanatkarın kıymeti hayattayken verilmelidir” dedim. Hayatını kaybettikten sonra mezarını pırlantaysa süslesen ne olur? Kıymetli olan sağken paha vermektir.

HAYATIMIN KİTABINI YAZIYORUM SİNEMAM DE ÇEKİLSİN İSTERİM

◊ Hayatınızın sinema olmasını ister misiniz?
– Evet, isterim. Bu bahiste bir de anım var. Mustafa (Uslu) Bey vardı, Müslüm’ün sinemasını yaptı. Beni çağırdılar, “Abi bu sinemada senin rol almanı istiyoruz” dediler. Ancak bir baktım kapıya benim fotoğrafımı asmışlar, bilgisayarda onu çirkinleştirmişler herhalde. O denli makûs bir fotoğraf koymuşlar ki. Onu gördüm, yanlış bir işin içinde olduğumu düşündüm. Biz Müslüm’le çok turne yaptık, en son onunla Londra’da konserler verdik. Tıpkı uçakla gittik, döndük. “Benim sinemada oynamamı istiyorsanız bana gerçek bir rol vermeniz gerekirdi, o yakışıksız resmi oraya koymakla arka niyetiniz var” dedim. Müziğimi da vermedim, rol de almadım. Benim hayatımda hem güldürü, hem dram olacak o denli bahisler var ki. Bana bir güldürü sineması çevirseler millet kahkahadan kırılır. Bir türlü olmadı. Sonra kızım “Baba hayatını yazsana” diye bir fikir verdi. Ben de yazmaya başladım, şu an devam ediyorum.
◊ Sinemanız çekildiğinde sizi kim canlandırsın istersiniz?
– Kendim canlandırmak isterim. Doğal gençlik yıllarımı canlandıracak şahsa de ben anlatacağım, o oynayacak.

20 MİLYONLUK KİTLENİN LİDERİ KONUMUNDAYIM
◊ Eşiniz Saadet Hanım’la 64 yıldır evlisiniz. Bir ömür… Nedir bunun sırrı?
– Evet, 64 yıldır evliyiz. Şöhret olup da bu kadar yıl evliliği devam eden Türkiye’de ve dünyada tek kişi benim. Bizde aile yapısı çok kıymetli. Yalnızca kendimizi değil, hem akrabalarımızı, hem bize değer verenleri hem de çocuklarımızı düşünürüz. Kızım Adana’da öğretmen. Ben bir kusur yaparsam, öğrencileri “Babanız şöyle bir kötülük yapmış” diye bahsederse, kızımın ne kadar üzüleceğini bilirim. Onun üzülmesini önlemek için asla yanlış bir şey yapmam. Eşimin de bunda büyük rolü var. Beş çocuk büyüttü. Birine bir defa vurduğunu görmedim. Bağırdığını da görmedim. Bu her bayanın yapabileceği bir şey değildir. Ben sinirliyken onun sesi asla yüksek çıkmaz. Meskene girdiğimde kızlarım, eşim herkes ayağa kalkar. Onları zorladığım yok, bu türlü klasik bir durum. Eşim bana bağırmaz, yanıt vermez. Ben de onu kırmam, üzmem. Çocuklarımı da üzmem. 20 milyonluk bir kitlenin lideri konumundayım. O yüzden daima denetimli olmam gerekiyor.
◊ Bu denetimli olma hali sizi yormuyor mu?
– Yok, yormuyor. Zira babam da eğitmendi, ben de eğitmenlikten geliyorum. Bunun büyük katkısı var.