Yaz geldi ve düğünler dizildi sıraya… Çok da gitme taraftarı değilim fakat yeniden de gidiyorum zira hayatının en kıymetli günlerinden birine davet etmiş seni. Gitmemek ayıp. Bu özel birkaç saat için aylarca evvelden hazırlanılıyor. Geçen bir kır düğünündeyiz. Yeri bulmakta zorlandık ancak birinci giriş kolaydı. Masamız evvelden belirlenmiş ve çabucak hoşbeş işini halledip masamıza oturduk. Tanımadığımız birkaç bireyle birebir masadayız. Kısa bir tanışmanın akabinde onlar kaldığı yerden muhabbetlerine devam ettiler.
Ne konuşuluyor diyerek kulak kabarttım… Yapay zekâ! Ne konuşulurdu ki düğün masasında? Demek ki herkes kendi gündemini konuşuyormuş. Derken kelam olmazsa olmazımız ChatGPT’ye geldi. Bende jeton o an düştü. Çabucak çektim telefonumu, direkt ChatGPT’yi açtım, etrafı betimlemesini istedim: İnsanları, masa ve üzerindekileri betimledi lakin bunları merak etmiyordum ki. Etrafa tuttum kamerayı; kalabalıklardan kelam etti, biraz ağaçları anlattı hatta yaklaştım ağaçlara uygunca… “Cinsini bile istersen buluyor bu ChatGPT” diyerek eyledim kendimi birkaç 10 dakika boyunca.
Sonra birden müzik başladı, gelin ve damadın meşhur giriş müziği. Yakındaki birine “Pist ne tarafta” diye sordum. O ana kadar hiç aklıma gelmemişti. Beni çevirdiler piste, telefon elimde. Biri koştu geldi “Fotoğraf mı çekmek istiyorsun, ben çekeyim” diyerek. Hedefim sahneyi betimletmek ChatGPT’ye. Söyledim; “Ben betimlerim kuzen” dedi tekrar. Biliyorum sen betimleyebiliyorsun lakin bakalım ChatGPT yapabiliyor mu, gayem onu denemek. Sonra bir kahkaha patladı benden; zira ChatGPT “Sahneyi göremiyorum” dedi. “Saçmalama, ben körüm, sana ne oluyor” dedim. Etrafımdakiler de güldü. ChatGPT “Biraz daha yaklaşır mısın” dedi. Bir-iki adım yürüdüm, tekrar olmadı, göremiyor… “ChatGPT oğlum sana gözlük lazım” diye kızdım, hatta biraz da zorbaladım onu lakin tekrar de göremedi sahneyi. Zati o sırada birinci dans bitti bile, benim zorbalamama karşı özürler diledi bir sürü… Neyse ben de ondan özür diledim, güle eğlene bitirdik sohbetimizi.
Düğünden sonra ChatGPT ile mesaim devam etti olağan ki. Kendi fotoğrafımı çekip ona yorumlattım, bakın beni nasıl tanım etti: Adamın yüzü oval biçimli, yavaşça uzun ve istikrarlı oranlara sahip.Alnı orta genişlikte, bariz bir çizgi yahut kırışıklık yok. Saç çizgisi doğal ve düzgün. Dudakları orta kalınlıkta ve rahat bir gülümseme sözü veriyor. Yüzündeki genel tabir sıcak ve dostça.
Bana benzemiş
Arada bana filtreler önerdi, onları da kullandım. Daha sonra fotoğrafımı öteki bir yapay zekâ uygulamasına gönderip ondan da betimlemesini istedim. Kızım sonucun bana benzediğini söylüyor. Yalnız şöyle bir durum var; ben siyah saçlıyım, onlar bana kahverengi saçlı diyor. Demek ki yapay zekâlar da renk konusunda doğal zekâlılar üzere tam karar veremiyor. Yani sonuç olarak doğal zekâ renkleri bilmiyorsa, yapaya da bilmediği biçimde kodlarsa, nasıl çıkarız bu işin içinden! Sonuçta onlar da insan imali…
