Uncategorized

Doğduktan bir gün sonra terk edildiği söylenmişti. 37 yıl sonra geçmişinin peşinde… Evlat edinme dolandırıcıların eline mi düştü?

Aaron Grzegorczyk, Güney Kore’nin Anyang kentinde, Seul’ün yaklaşık 11 mil güneyindeki bir klinikte 28 Nisan 1988‘de doğdu. Kendisine 19 yaşında bekar bir bayan olan annesinin onu doğurduktan bir gün sonra terk ettiği söylenmişti. Yıllarca bu gerçeğe inandı lakin yakın vakitte yapılan bir soruşturma, kendisinin de evlat edinme dolandırıcılığının bir öteki kurbanı olup olmadığını merak etmesine neden oldu. O günden sonra geçmişini sorgulamaya başladı.

50 YILLIK EVLAT EDİNME DOLANDIRCILIĞININ BİR KURBANI MI?

Aaron Grzegorczyk, doğumundan beş aydan kısa bir müddet sonra, Michigan, Bay City’de Polonyalı Amerikalı ebeveynlerine evlatlık olarak verildi. Bu ailenin birinci çocuğuydu. Öz annesinin evlat edinme evraklarındaki ifadesiyle ‘en uygun geleceğe sahip olabilmesi’ için bu aileye teslim etmişti.

Grzegorczyk, geçtiğimiz Mart ayına kadar bu öyküyü hiç sorgulamamıştı lakin bir arkadaşı ona Güney Kore hükümetinin elli yıllık evlat edinme dolandırıcılığını kabul ettiğini ayrıntılandıran bir makale gönderdi.

Washington Post’a konuşan Grzegorczyk, “Haberi okurken ağzım açık kaldı. Bunların hiçbiri hakkında mutlaka hiçbir fikrim yoktu.” dedi. Bu haberi okuduktan sonra çabucak geçmişini araştırmaya başladı.

Güney Koreli evlatlık verilen Rebecca Kimmel, Şubat 2024’te Seattle’daki konutunda, evlat edinildikten sonra çekilen fotoğraflarındaki yüz sınırları ile evlatlık belgesinde kimliğinde yer alan öbür bir kızın yüz çizgilerini karşılaştırmış, evlat edinme kurumunun kendi kimliğini öbür bir kızın kimliğiyle değiştirdiğinden şüphelenmişti.

SAHTE DOĞUM İSİMLERİ VE ÖYKÜLERİ YAZILMIŞ

Bu yılın başlarında, Güney Kore hükümeti tarafından atanan bağımsız bir soruşturma kurulu, ülkenin onlarca yıllardır süren ‘kâr odaklı evlat edinme endüstrisi’ olarak eleştirdiği alanda insan hakları ihlallerinin yaşanmasına müsaade verdiğini birinci sefer kabul eden bir rapor yayınladı.

1964-1999 yılları ortasındaki düzinelerce olay üzerinde yapılan bir inceleme, birtakım çocukların biyolojik ebeveynlerinin isteği olmadan ailelerinden alındığını, kimilerine ise yüksek evlat edinme fiyatları karşılığında yurtdışına gönderilmeden evvel düzmece doğum isimleri ve düzmece kıssaları yazıldığını ortaya koydu.

Bazıları yasal olarak geçerli evraklar olmadan ya da evlat edinecek aile hakkında çok az ya da hiç inceleme yapılmadan gönderilmiş ve ajanslar, raporun “talebi karşılamak için çocukların toplu ihracı” olarak isimlendirdiği formda, genellikle siparişleri ya da kotaları yerine getirmek için çabuk etmişlerdir.

Ülkenin geçmişte yaşadığı insan hakları ihlallerini araştırmak ve kamuoyuna açıklamak maksadıyla kurulmuş bağımsız bir devlet kurumu olan Güney Kore Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu (Truth and Reconciliation Commission – TRC, “Uzun müddettir devam eden ülkeler ortası evlat edinme uygulamaları, hükümetin vatandaşlarının temel insan haklarını müdafaa sorumluluğunu yerine getirmedeki başarısızlığını temsil ediyor.” dedi.

ANNE BABALARA ÇOCUKLARININ DOĞUMDA ÖLDÜĞÜ SÖYLENMİŞ

TRC’nin vardığı sonuçlar, 11 ülkede evlat edinilenler tarafından sunulan 367 vakanın kısmi incelemesine dayanıyor.

Kore Savaşı’nın sona ermesinden bu yana milletlerarası alanda evlat edinildiği iddia edilen 200.000’den fazla Koreli çocuğun yasadışı mazeretlerle yurtdışına gönderildiği muhakkak değil, fakat uzmanlar evlat edinme kurumlarının makûs uygulamalarının yaygın olduğunu söylüyor.

Bazı olaylarda öz anne babalara palavra söylenmiş ve çocuklarının doğumdan kısa bir müddet sonra öldüğü söylenmiş.

Danimarka Kore Hakları Kümesi olarak bir ortaya gelen ve Güney Kore hükümetinin soruşturma başlatması için başarılı bir kampanya yürüten Danimarkalı evlat edinenlerden biri olan Boon Young Han, “Sorun olmayan tek bir hadise bile görmedik” dedi. Boon Young Han’ın kurduğu örgüt, bugüne kadar çok sayıda hadiseyi titizlikle araştırdı.

‘HAYATIMDA YÜZLEŞTİĞİM BİRİNCİ DUYGUSAL SORUN BUYDU’

Grzegorczyk için son haberler tüm hayatının sorgulanmasına yol açtı. Evlat edinen annesi, ona öz annesinin kendisini terk ettiğini söylediğinde Grzegorczyk şimdi 10 yaşındaydı. Artık ise bu anı “İlk varoluşsal krizi” olarak nitelendiriyor ve “Hayatımda yüzleştiğim birinci zihinsel ve duygusal sorun buydu” diyor.

Grzegorczyk doğduğunda Güney Kore savaş sonrası yaygın yoksulluktan yeni kurtulmuş ve yıllardır süren demokratikleşme gayretinin sancılarını yaşıyordu.

Grzegorczyk, yüklü olarak beyazların yaşadığı bir toplumda kendini yabancı hissederek büyüdüğünü ve birinci gençlik yıllarında davranış meseleleri yaşamaya başladığını tabir etti.

2006’da grafik tasarım okumuş fakat 2008 mali krizi sırasında diplomasının iş bulmak için işe yaramayacağından korkarak okulu bırakmıştı. Daha sonra yıllarca acil tıp teknisyeni olarak çalıştı. Bu vazifesi sırasında o kadar zorlandı ki sonunda kendisine travma sonrası gerilim bozukluğu teşhisi kondu.
Grzegorczyk unsur bağımlılığı sıkıntıları yaşamaya başladı. Taban fiyata yakın maaş aldığı bu mesleğini bırakıp uyuşturucu satmaya başladı. Bu nedenle birkaç kere mahpusa girdi.

2019 yılında bir çocuk beklediğini öğrendiğinde ise hayatını değiştirmek istedi ve çatı ustası olarak çalışmaya başladı.

“Sonunda o denli bir yere geldim ki, kendime memnun diyemem ancak çoğunlukla huzurluyum” diyen Grzegorczyk ta ki kısa bir mühlet evvel tüm bunları duyana kadar” diye ekledi, gülümsemesi yerini gözyaşlarına bıraktı.

‘BELGELER YALNIZCA BİR KAĞIT MODÜLÜ DEĞİL, KİMLİĞİMİZİN İZİNİ SÜRMEK İÇİN TEK İPUCUMUZ’

Aktivistler ve evlat edinilenler yıllardır Güney Kore’deki evlat edinme kurumlarını evlat edinme kayıtlarını paylaşmakta yavaş davranmakla ya da hiç iş birliği yapmamakla eleştiriyorlar.

Washington Post’a konuşan çok sayıda evlatlık edinilen kişi, yıllardır kayıtlarının tamamını aradıklarını, Güney Kore’deki evlat edinme kurumlarıyla çalışma bürokrasisine takıldıklarını ve kendi ülkelerinde Bilgi Edinme Özgürlüğü Yasası taleplerinde bulunduklarını söyledi.

Boon Young Han, “Belgeler yalnızca bir kâğıt modülü değil. Asıl kimliğimizin izini sürmek için tek ipucumuz, tek fırsatımız bu.” dedi.
Güney Kore kısa bir müddet evvel tüm evlat edinme kurumlarına Temmuz ayından itibaren belgelerini Ulusal Çocuk Hakları Merkezi isimli bir devlet dairesine devretmelerini emretti.

Han, bu değişikliğin evlatlık edinilen bireylerin aile aramalarını standart hale getirebileceğini, lakin birtakım evrakların transfer sırasında kaybolmasından da korktuğunu söyledi. Bu ortada siyasetçiler daha fazla evlat edinme hadisesini soruşturup soruşturmayacaklarını tartışıyorlar.

TERKEDİLDİĞİNE DAİR BİR POLİS RAPORU YOK

Grzegorczyk’in olayında, evlat edinen annesinin onun için sakladığı evraklar birtakım soru işaretleri uyandırıyor: Mesela belgede Grzegorczyk’in terk edildiğine dair bir polis raporu ya da öz ebeveyni tarafından imzalanmış bir vazgeçme müsaade formu bulunmuyor.

Yeni doğan olarak bırakıldığı argüman edilen kliniğin ne ismi ne de adresi evraklarda yer alıyor ve formlardaki birçok alan boş bırakılmış. Aile kökeni ise sırf “Hanyang” olarak belirtilmiş; bu, Seul’ü tabir eden genel bir terim.

Yeniden bir ortaya gelme umudu

Evlat edinme ajansındaki bir çalışan, Grzegorczyk’a kelamda biyolojik annesiyle telefonla konuştuğunu söyledi. Çalışana nazaran bayan, Grzegorczyk ile bağlantıda olmaktan “mutlu” olmuş ve bunu uzun vakittir bekliyormuş.

Çalışan, Grzegorczyk’ten kendisini tanıtan bir mektup yazmasını istedi; ajans da bu mektubu birkaç gün içinde çevirip gönderdiğini doğruladı. Grzegorczyk mektubunda, 5 yaşındaki kızı Isla’dan, erkek ve Koreli bir evlatlık olan kız kardeşinden, küçük yeğenlerinden sevgiyle bahsetti.

Mektubunda “Seni hiç aramaya çalışmadım zira bulunmak istemediğini düşündüm. Sana söylemek istediğim ve sormak istediğim çok soru var. Lakin seni bunaltmak istemiyorum. Benimle konuşmak istediğini duyduğuma çok keyifli oldum.” yazdı.

Ancak Grzegorczyk o vakitten beri annesinden haber alamadı. Evlat edinme ajansı çalışanı ona evrakının Temmuz ayında evlat edinilenlerin kayıtlarını devralan devlet dairesine devredileceğini söyledi ve annesinin ikinci bir telefon görüşmesine cevap vermediğini söyledi.

Çalışandan bağlantı bilgilerini annesine vermesini istedi. Mayıs ortasında gece yarısı Detroit’ten otomobiliyle dönerken, bir görüntü bildirisinde hayal kırıklığını, latifeler ve gülümsemesi ile maskeleyerek saklamaya çalıştı.

“Hayatım boyunca hiç kimseden bir şey duymayı planlamamıştım. Tahminen de evraklarım uydurma değildi,” diye ekledi. 

Kaynak : Hürriyet

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu